Skip to content
Word lid

Esther Zuidervaart

Steeds meer blijkt hoeveel verdriet er zit achter zelfdodingen waarvan de gruwelijkheid had kunnen worden voorkomen als de overheid de wens tot levensbeëindiging in eigen regie zou respecteren door adequate wet- en regelgeving.

Dit keer gaat het in deze rubriek over Esther, dochter van Cees en Rina Zuidervaart, die op 37-jarige leeftijd door ophanging een einde aan haar leven maakte. Een verhaal, verteld door vader Cees, waaruit blijkt wat voor diepe en langdurige wond zo’n wanhoopsdaad slaat.

Cees Zuidervaart: “Beelden van ophanging vervagen niet”.

Zuidervaart schetst de dramatische gebeurtenis. “Op 18 januari 2012 heeft onze dochter Esther, 37 jaar oud, een einde aan haar leven gemaakt door ophanging. Dit verlies van onze dochter maakt uiteraard deel uit van ons leven, het is een groot verlies dat blijft en dat we moeten accepteren. Wat niet acceptabel blijft, is het feit dat onze dochter niet de mogelijkheid had een middel aan te schaffen om op een humane en vreedzame wijze een einde aan haar leven te maken.”

Meer dan tien jaar fysieke en psychische hulp mocht niet baten

“Esther was mijnbouwingenieur, ze was een stabiele, wilskrachtige en ondernemende vrouw die in Spanje, Canada en Australië gewerkt heeft. Haar laatste baan was bij TNO Eindhoven. In haar vrije tijd speelde ze basketbal, ze hield ook van zeilen en karten. Eigenlijk liep alles op rolletjes totdat zij vanaf 2002 te kampen kreeg met een onoplosbaar gezondheidsprobleem, hetgeen er uiteindelijk toe leidde dat ze in de WAO belandde. Voor een zo energieke vrouw geen gering probleem. Meer dan tien jaar heeft onze dochter alle mogelijke hulp gezocht en gekregen, zowel fysiek als psychisch, maar het heeft helaas niet mogen baten. De inzet van haarzelf en de professionele hulpverlening hebben niet kunnen voorkomen dat haar leven op den duur totaal ontwricht raakte. Een neerwaartse spiraal zonder enig uitzicht op verbetering. Euthanasie of hulp bij zelfdoding behoorden niet tot de mogelijkheden.”

Haar besluit haar leven te eindigen was weloverwogen

“Een week voor haar overlijden gaf Esther aan: ‘Ik heb het leven zo lief, maar ik kan niet meer’. Haar weloverwogen besluit om haar leven te beëindigen hadden en hebben we te respecteren.

Dat onze dochter zo in alle eenzaamheid een mensonwaardig afscheid van het leven heeft moeten nemen, is een feit waar we nog steeds mee worstelen. De beelden van de ophanging van onze dochter vervagen niet, zelfdoding door ophanging is zo confronterend en onwaardig. Zelfdoding zonder humane middelen veroorzaakt erg veel schade en laat diepe sporen achter bij de nabestaanden. Dat een humaan middel onze dochter werd onthouden is een onrecht. De overheid heeft de plicht burgers te beschermen. Maar als de keuze uit het leven te stappen weloverwogen en uit vrije wil is gemaakt, dan dient de overheid zich niet meer te mengen in het privédomein van burgers, maar deze te respecteren en het verkrijgen van humane middelen niet te verhinderen door beleid en/of wetgeving.”

Het ontzeggen van humane middelen is zonder meer wreed

“Het normen- en waardenpatroon waarbij zelfdoding te allen tijde onaanvaardbaar en verwerpelijk wordt geacht, wordt nog slechts gedeeld door een steeds kleiner wordende groep mensen. Voortschrijdende emancipatie van burgers vraagt om herziening van wetgeving en beleid. Het huidige verbod op hulp bij zelfdoding biedt burgers geen bescherming, het tegendeel is echter waar: het veroorzaakt schade bij velen. Waar haalt de overheid het recht vandaan om onze dochter en zo veel anderen humane middelen te ontzeggen? Dit is zonder meer wreed. De overheid kan veel leed voorkomen door het recht op zelfbeschikking te respecteren en het niet tot een wassen neus te maken. Dit betekent dat de overheid, als aan nader te bepalen zorgvuldigheidseisen is voldaan, het verkrijgen dan wel verschaffen van humane laatstewilmiddelen niet mag blokkeren en criminaliseren. Doet zij dat wel, dan is zij onrechtmatig bezig.”

OPROEP aan onze leden en meelezers

Wanneer u de situatie in dit artikel herkent, misschien zelf hebt meegemaakt en bereid bent daarvan verslag te doen in onze nieuwsbrief, dan stellen wij dat zeer op prijs. Eventueel, indien gewenst, geanonimiseerd.

Bent u het eens of oneens met de inhoud van dit artikel?
Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
Back To Top